ÜMİT TAŞI
Küçük çocuk, deniz kenarında gördüğü yassı bir taşın güzelliğine hayran olmuştu. Mutlaka bir mücevherdi bulduğu. Şekli de bir insan kalbi gibiydi. Üstelik de parıl parıl parlamaktaydı
olduğunu hemen anladı. Fakat bunu ona söyleyemedi. Küçük çocuk, rüyalarını süsleyen bisiklete kavuşmak için elindeki taşı satmak istiyor ve o paranın bir bölümüyle, bir de top alacağına inanıyordu. Fakat babası buna yanaşmıyordu. Çocuk, işin kendisine düştüğünü anladığında, tatil de simit sattığı çarşıya gitti. Kuyumcu vitrinleri, göz kamaştıran ışıkların aydınlattığı altın kolyelerle doluydu. Bir de, elindeki taşın çok daha küçük olanlarıyla süslenen pahalı yüzüklerle. Çocuk, en gösterişli mağazayı gözüne kestirdikten sonra, bir süre vitrin önünde bekledi. İçeride, dükkan
sahibi olduğu anlaşılan bir adam vardı. Müşteri olarak da, kürk mantolu bir hanım. Küçük çocuk, biraz sonra içeri girdi. Ve cebinden çıkardığı taşı dükkan sahibine uzatarak:
-Bu pırlantayı deniz kenarında buldum efendim!. dedi.
-Eğer isterseniz size satarım.
Adam, taşa uzaktan bir göz atıp:
- O sadece basit bir çakmak taşı, dedi. Bütün sahil o taşlarla doludur.
- Hayır!. diye atıldı küçük çocuk. İsterseniz ıslatın. Ne kadar parladığını
göreceksiniz.
Dükkan sahibi, zengin müşterisini kaçırmaktan korkuyor ve çocuğu kolundan tutup atmayı planlıyordu. Kadın, onun niyetini sezmişti. Çocuğun taşına yakından bakıp:
- Tam istediğim şey!. diye gülümsedi. Onu bana satar mısın?
Küçük çocuk, taşının gerçek değerini anlayan biriyle karşılaşmış olmaktan son derece mutluydu. Kadının cebine doldurduğu paralar ise, aklını başından almıştı. Defalarca teşekkür ettikten sonra, koşarak uzaklaştı. Kadın, elindeki taşı kuyumcuya vererek ona bir zincir takmasını istedi. Beli ki mücevher gibi taşıyacaktı. Dükkan sahibi, yapmış olduğu ikazı anlamadığı için, kadının aldandığını düşünüyordu. Bu yüzden de:
- Söylemiştim ama tekrar edeyim!. dedi. Satın aldığınız şey basit bir taştır.
Kadın, önce pırlanta kolyesine, daha sonra da yüzüğüne bakarak:
- Zannetmiyorum!
olduğunu hemen anladı. Fakat bunu ona söyleyemedi. Küçük çocuk, rüyalarını süsleyen bisiklete kavuşmak için elindeki taşı satmak istiyor ve o paranın bir bölümüyle, bir de top alacağına inanıyordu. Fakat babası buna yanaşmıyordu. Çocuk, işin kendisine düştüğünü anladığında, tatil de simit sattığı çarşıya gitti. Kuyumcu vitrinleri, göz kamaştıran ışıkların aydınlattığı altın kolyelerle doluydu. Bir de, elindeki taşın çok daha küçük olanlarıyla süslenen pahalı yüzüklerle. Çocuk, en gösterişli mağazayı gözüne kestirdikten sonra, bir süre vitrin önünde bekledi. İçeride, dükkan
sahibi olduğu anlaşılan bir adam vardı. Müşteri olarak da, kürk mantolu bir hanım. Küçük çocuk, biraz sonra içeri girdi. Ve cebinden çıkardığı taşı dükkan sahibine uzatarak:
-Bu pırlantayı deniz kenarında buldum efendim!. dedi.
-Eğer isterseniz size satarım.
Adam, taşa uzaktan bir göz atıp:
- O sadece basit bir çakmak taşı, dedi. Bütün sahil o taşlarla doludur.
- Hayır!. diye atıldı küçük çocuk. İsterseniz ıslatın. Ne kadar parladığını
göreceksiniz.
Dükkan sahibi, zengin müşterisini kaçırmaktan korkuyor ve çocuğu kolundan tutup atmayı planlıyordu. Kadın, onun niyetini sezmişti. Çocuğun taşına yakından bakıp:
- Tam istediğim şey!. diye gülümsedi. Onu bana satar mısın?
Küçük çocuk, taşının gerçek değerini anlayan biriyle karşılaşmış olmaktan son derece mutluydu. Kadının cebine doldurduğu paralar ise, aklını başından almıştı. Defalarca teşekkür ettikten sonra, koşarak uzaklaştı. Kadın, elindeki taşı kuyumcuya vererek ona bir zincir takmasını istedi. Beli ki mücevher gibi taşıyacaktı. Dükkan sahibi, yapmış olduğu ikazı anlamadığı için, kadının aldandığını düşünüyordu. Bu yüzden de:
- Söylemiştim ama tekrar edeyim!. dedi. Satın aldığınız şey basit bir taştır.
Kadın, önce pırlanta kolyesine, daha sonra da yüzüğüne bakarak:
- Zannetmiyorum!
Konu: Küçük çocuk o ümitle büyüyecek
Hayran oldum, yzdığınız hikayeye.
Eğer bütün büykler böyle davransa, küçükler de büyüdüğünde aynısını yapacak ve dünya güzelleşecektir.
Miss.Critic:
Güzel insanlar varoldukça dünya güzel kalmaya devam edecek, inanıyorum buna.
Düzenleyen Misscritic gün: 29/3/2009 saat: 11:59
Bağlantı »
Konu: İsti-yorum
Yormadan yorum yazmak geldi içimden.
Bağlantı »
Konu: çok hoştu
ben de ilk kez duydum, çok hoş bir öyküydü, kadının yapmış olduğu şey de taktire şayan, sağol arkadaşım, çok teşekkürler bu güzel öykü için:)
Bağlantı »
Konu: Ümitler hiç solmasın!
Sevgili arkadaşım, bu öyküyü duymamıştım daha önce. Çok güzel, çok anlamlı bir öykü. Ümit, insan yaşamı için çok önemli bir yaşam enerjisi. Ümitsiz kalan insan için yaşamın bir anlamı kalmıyor. Ümitler hiç solmasın, daima yeşersin... Sevgiyle ve mutlulukla kal arkadaşım...
Bağlantı »
Konu: selam
Evet sevgili Kritic bir görünüp bir yok oluşunuzun nedenlerini bilmiyorum ama özleniyorsunuz bunu biliyorum.Teşekkür ederim şiiri beğendiğinize sevindim.
Bu öykü de çok güzeldi.Çocuğun ümitlerini taşımak harika bir sonuç tu.
Sevgiyle kalın ama hep burada olun.Sevgilerimle.
Miss.Critic:
:)Şımartmayın beni böyle...
Düzenleyen Misscritic gün: 12/3/2009 saat: 15:00
Bağlantı »
Konu: Yorum
Yorum yazmak istediğimi ifade etmek istiyorum.
Miss.critic:
İfade özgürlüğünüz daim olsun.
Düzenleyen Misscritic gün: 12/3/2009 saat: 13:21
Bağlantı »